Violencia

As escolas reflicten nitidamente o que pasa na sociedade. Se en tempo de bonanza os escolares dividíanse entre os dun nivel de consumo enfermizo e os demais, hoxe este é un dos sitios onde vese mellor a tolemia austericida, porque directamente a están a sufrir os nosos nenos.

A dereita, en vez de reforzar aqueles servizos básicos que serven de primeira barreira contra das situacións de exclusión, aposta pola redución da cobertura dos comedores, dos profesores de apoio e da asistencia social. Rexeitan a igualdade e a mobilidade social.

Hai o caso dun neno trasladado de escola, porque supostamente é conflitivo. Si, pero todo o mundo sabe que na súa familia sofren a violencia paterna. Onde están os servizos sociais preventivos? Onde a inspección educativa? Nós mesmos? Mirando para outro lado. O rapaz é violento, porque el é a primeira vítima. Tamén nosa.

Enlace a Diario de Ferrol.

Marca Ferrol

Vén de acabar a Semana Santa ferrolá e cunha gran presenza de turistas foráneos. Algo có alcalde José Manuel Rey seguro que celebra. Quizais, non guste tanto da procesión laica, que tamén saía estes días, en defensa do naval.

Días atrás no Club de Campo, o alcalde facía un chamamento para cambiar a “politización e a conflitividade laboral mal canalizada”. Como fiel representante da dereita amosa os seus prexuízos, cando se trata da procura da plena cidadanía. Realmente, as súas teses evidencian a incapacidade histórica dunha dereita ferrolá que falta de proxecto de cidade e de dinamismo, bastáballe con ser liberal de cafetín, pero dependente de negocios fáciles baixo corda co sector público. Incapaz de defender unha verdadeira idea de libre empresa e incapaz de defender Ferrol, como proxecto colectivo.

José Manuel Rey, seguindo estes regos, so aspira a seguir sendo alcalde co único apoio da nomenclatura do seu partido e do tocado presidente Feijóo. Aínda que isto poida acabar por levar á cidade á barreira dos cincuenta mil habitantes. Esta batalla do naval é decisiva para asegurar a existencia de Ferrol, dentro desa cota que chamamos “grandes cidades galegas”.

Outra cousa é que agora tócalle ao PP; e a el sumar á cidadanía fronte as pretensións de desmantelar Navantia, agachado eufemisticamente no “plan de axuste”. É dicir, mobilizarse contra o seu propio partido.

Pero, é certo que historicamente en democracia, a cidade foi construída dende a esquerda. Que foi o movemento obreiro ferrolán quen máis aportou ao avance social. Que foron as forzas de esquerda, os sindicatos e os movementos sociais –sendo o socialismo o aglutinador– os que marcaron os grandes feitos. E estes seguen a ser os cimentos para a saída da crise existencial da cidade departamental. O pacto necesario da esquerda por Ferrol (fronte a unha dereita local que sempre vai a refugallo).

Enlace ao Boletín número 4 do PSdeG de Ferrol.

Ana Pastor

Foi moi interesante o encontro, deste sábado pasado, de Ana Pastor cos cidadáns que participaban na protesta á entrada de Renfe. Como é posible que a Ministra de Fomento non soubera da oposición á traza sur para o acceso do tren ao Porto Exterior?

Que non soubera que esta opción supón unha grave agresión, que parte a cidade de Ferrol en dúas, que deixa fóra os polígonos, que machaca en definitiva a Malata? Entón, que falou co alcalde? É certo, un alcalde non pode ser un “voceras”, pero tampouco ser un “confrade dos caladiños”.

Dando por boa a disposición de Ana Pastor á escoitar as demandas ferrolás, esta deixa o camiño aberto para unha traza norte definitiva. A non ser, que moita da culpa sexa dun alcalde, metido a delegado mudiño dun poder alleo e que esquece defender a súa cidade. Debe José Manuel Rey aprender da súa Ministra e tomarlle a palabra.

Enlace web á columna “Letras de Cambio” (@DiarioFerrol)

Ana

@ Susete70 para Praza.com

Vivimos tempos convulsos onde o poder despreza ás persoas; unha mostra máis, o acontecido este xoves pasado ás portas do noso Concello. Se ben parece que -finalmente pola súa situación de emerxencia social- o goberno municipal vai cumprir coas súas obrigas legais de arroupar a Ana e os seus fillos, tamén é ben certo que este estivo facendo un baile mísero con eles.

 

Está visto cá dereita non lle recoñece dereitos ás persoas, senón é pola presión social e aquí xunto coa posibilidade dunha denuncia contra o propio Concello, ante a fiscalía por desatención dos menores. Con feitos así, a xente decente desta cidade debe estar vixiante. Debemos darlle forma constante á solidariedade.

 

Días atrás, falaba o alcalde da mala imaxe de Ferrol. Si. Pero, por políticos -de curtas miras- que obvian que as persoas teñen nome propio e merecen ser tratadas con dignidade.

Enlace web Diario de Ferrol (Columna quincenal “Letras de Cambio”).

 

Reina

Aqueles que provocaron a crise, fixéronnos pagar as súas débedas en forma de preferentes, recortes sociais e tamén, en dereitos. Pero, queren aínda máis. Substituír a democracia polos seus capichos e pola nosa submisión.

Hai un caso claro en Poligal. Os traballadores cargaron, en exclusiva, con todo o paquete para asegurar os beneficios patronais. Agora, a Empresa deslealmente vai a por Reina, secretario do comité. Dende hai tempo, perseguido e difamado por ser un bo tipo e por ter dignidade.

Este venres Beatriz Sestayo amosaba a solidariedade dos socialistas ferroláns cos traballadores que están sendo acosados nas empresas, singularizándoo en Reina. O despedimento disciplinario contra Reina é intolerable. Poligal debe rectificar, están en débeda cos seus traballadores e tamén con Ferrolterra. É unha agresión contra todos nós como sociedade democrática.

Enlace web ao Diario de Ferrol.

Primarias

Esta fin de semana os socialistas de toda a provincia tiveron procesos de primarias para elixir aos seus coordinadores comarcais. Máis, supoño que co pesar do secretario provincial Fran Caamaño, con moitos problemas organizativos.

Un exemplo o vimos en Ferrolterra, que fronte á normalidade de ter unha urna en cada agrupación, o aparato provincial impuxo unha soa para as trece, obrigando á inmensa maioría dos afiliados a trasladarse de concello nun día invernal.

Isto foi froito das incapacidades ou da inexperiencia? Dende a executiva provincial querían desmobilizar aos militantes, para así ningunear aos candidatos rebeldes, dunhas rebeldes comarcas?

Sería tanto como afirmar que Caamaño máncase o seu propio pé esquerdo; unha evidente falta de sentidiño. O certo é que Ferrolterra acaba de referendar á súa coordinadora comarcal Victoria Gómez. Parabéns.

Enlace a Diario de Ferrol.

Ferrol ben merece un pacto

A nosa cidade está nunha situación crítica por mor da enésima crise do naval e agora súmase a provocada pola avaricia da dereita financeira. Esta é a batalla decisiva pola supervivencia de Ferrol como integrante das “grandes cidades de Galicia”.

A reconversión dos anos oitenta supuxo unha quebra que non puidemos aínda superar. Indubidablemente, a primeira responsabilidade é socialista, e a algúns non nos “exime de culpa” pese a participar nos piquetes de aqueles anos, ou as nosas posicións sempre críticas. Pero, hai tamén máis incapacidades, aí están as crises de UGT e de CCOO (ruptura do PCG incluída); ou a da INTG. Mentres, outros apostaron por relanzar os seus territorios a costa de Ferrol e do noso naval.

O aprobado o 26 de febreiro no Parlamento galego para o dique flotante é claramente insuficiente. Pero, ten un alto significado político. Rompe á dereita, que avoga por desmantelar Navantia (aí está o “plan de axuste”). A emenda é un éxito dos cidadáns e sindical, e tamén do socialismo e da deputada Beatriz Sestayo. Ese, e non outro, é o problema para algúns.

O alcalde de Ferrol e o seu deputado autonómico van a contrapé debido a súa submisión partidaria. Así, tamén “pola esquerda” se lles fai moi duro soportar o protagonismo socialista. En AGE movéronse entre o si que querían os máis afíns á esquerda sindical e o non do sindicalismo nacionalista. E no BNG seguen na súa estratexia de confrontación contra todo aquelo que se mova e non sexa de obediencia UPG.

O éxito ferrolterrán pasa por aumentar a presión sobre os Gobernos do PP. Toca mobilización cidadá, unidade sindical e da esquerda. Pero, non vaia ser que os “apparatchiks da nova-vella esquerda” sigan pensando que primeiro é a competencia electoral que Ferrol.

Os socialistas ferroláns fan unha clara aposta pola unidade da cidadanía, dos sindicatos e do conxunto da esquerda. Esa é a base do noso pacto por Ferrol e dese modelo de cidade e comarca, que temos que construír. Os tempos son chegados e xuntos… Podemos!

Enlace ao Diario de Ferrol

Posado Twitteiro

@JoseManuelRey_posadotwitteiro

Trinta mil ferroláns saimos o domingo defendendo o naval. Non todos somos de Navantia, pero si conscientes da fundamental importancia que ten para a supervivencia de Ferrolterra. Trinta mil, que sabemos que será pola forza da nosa teima, en defender unha forma de sentir e vivir.

Así, mentres a manifestación atrancábase no túnel da Praza de España, o alcalde de Ferrol posaba diante do ambulatorio. Non son poses o que necesitamos. Aínda que lles pese, manifestarse hoxe é facelo contra as políticas da dereita. Por iso, hai que esixirlle resultados tanxibles a José Manuel Rey; agora tócalle a el.

Porén, o tweet do alcalde amosa que o futuro do naval depende da capacidade dos cidadáns, do movemento sindical e da unidade do conxunto da esquerda. Fronte á dereita e aos sectarios das “dúas orillas”: Unidade e mobilización. Ferrol e o naval, Dique Si!

Enlace web á columna “Letras de Cambio” do Diario de Ferrol.

Hostil

 

Barrera no seu libro sobre a Transición comenta que Ferrol sempre foi unha cidade hostil para a ditadura franquista. Iso foi froito dos traballadores do naval que coa súa loita conformaban unha esquerda combativa.

Así, as sucesivas crises do naval foron aproveitadas para ir desmantelando un foco de rebeldía que non gustaba á dereita e aos tontos útiles do “social-liberalismo de esquerda”. Ademais, Navantia Fene Ferrol é un plato goloso para tiburóns financeiros.

Tras coñecer -a través da visita das deputadas socialistas á SEPI- que non hai dique flotante, porque ao PP non lle dá a gana, confírmamo. Pobre papel o do alcalde e do presidente da Deputación. Por non defender a cidade, van a engrosar esa longa lista de políticos locais fracasados. Si de todas as tendencias.

O futuro inmediato de Ferrol segue estando á esquerda e esta é unha batalla decisiva.

Enlace web Diario de Ferrol

Pola plena cidadanía

Os concellos sempre foron a vangarda dos dereitos cidadáns e da democracia. Foron unhas eleccións municipais as que deron paso á proclamación da Segunda República e foron os que na Transición asentaron a base das grandes transformacións sociais habidas, nos últimos trinta anos, no noso país.

Con todas as eivas e desacertos que poidan ter, son os concellos verdadeiramente as Administracións que máis preto están dos cidadáns. As primeiras ás que recúrrense en búsqueda de solucións, especialmente en risco de exclusión social. Por iso, son as Administracións do Estado máis receptivas aos cambios e esixencias que demandan os novos tempos.

Fronte a isto, hai quen usa a crise (que provocaron os banqueiros, precisamente pola xestión privada da economía) como instrumento político. A dereita sabía que as súas medidas ían provocar esta recesión; á marxe da mellor ou peor xestión dos distintos concellos, deron a consigna aos seus alcaldes de provocar recortes, co obxectivo de lastrar aos concellos e os seus servizos.

Unha vez esgotado o pelotazo urbanístico provocada pola Lei do Chan 6/1998, promulgada pola mesma persoa que acabaría afundindo Bankia e con el o sistema bancario español, o ex ministro Rodrigo Rato, están os especuladores buscando novos “nichos de negocio”. O resultado pretendido son empresas privadas xestionando dende a asistencia aos cidadáns ata o servizos de dependencia social dos concellos. Polo que, de non lograr unha restitución do Público, imos ter unha atención cidadá peor, máis cara e con maior precariedade laboral; e cunha cesión por varias décadas para dificultar a súa remunicipalización.

A reforma das Administracións Locais que pretende a dereita quere asegurar o control político e a intervención dos concellos, sumándose á tutela actual do Ministerio de Facenda. Esta última en base á reforma que converteu o “teito de gasto” en doutrina constitucional; trampa co obxectivo de impedir políticas expansivas de esquerda, nun país onde as grandes fortunas e empresas son insolidarias tributariamente.

Só desde o pleno exercicio da cidadanía, da participación e mobilización, do reforzamento do movemento asociativo e da alianza dos socialistas co conxunto da esquerda, lograremos crear os contrapesos necesarios fronte a esta dereita que rexeita o pacto social en favor do negocio dunha ínfima minoría.

Enlace ao boletín da Agrupación Socialista de Ferrol (nº 1, xaneiro 2013).